മലയാളി

മകന്‍ അമ്മയോട് പറഞ്ഞു " അമ്മേ ഞാന്‍ ചോദിക്കാതെ തന്നെ എനിക്കു നീ ജീവന്‍ തന്നു. എനിയ്ക്ക് കിടക്കാന്‍ ആദ്യം നീ നിന്റെ ഗര്‍ഭപാത്രത്തില്‍ ഒരിടം തന്നു. പട്ടിണിക്കിടയിലും എനിക്കു വേണ്ടി നല്ല ഭക്ഷണങ്ങള്‍ കഴിച്ചു. നൂറുകണക്കിന് എല്ലുകള്‍ ഒരുമിച്ചു നുറുങ്ങുന്ന വേദനയ്ക്ക് തുല്യമാണ് പ്രസവ വേദന എന്ന് എവിടെയോ ഞാന്‍ വായിച്ചിട്ടുണ്ട്. പത്തു മാസം നീ ചുമന്നു നടന്ന എനിക്കു വേണ്ടി ആ ഘോരമായ വേദനയും നീ സഹിച്ചു. ഞാന്‍ വിശന്നു കരഞ്ഞപ്പോള്‍ നിന്റെ ദിവ്യമായ മുലപ്പാല്‍ എനിക്കു നല്‍കി. എന്റെ കൊച്ചു കുസൃതികള്‍ പലപ്പോഴും ശാരീരികമായി നിന്നെ വേദനിപ്പിക്കുന്നതായാലും വാത്സല്യത്തോടെ നീ അതെല്ലാം ആസ്വദിച്ചു. എനിക്കു ആദ്യാക്ഷരങ്ങള്‍ പകര്‍ന്നു തന്ന് എന്റെ ഗുരുവായി. എന്റെ ദു:ഖങ്ങളില്‍ എനിക്കൊരു താങ്ങായി നീ എന്നും കൂടെയുണ്ടായിരുന്നു. എന്റെ ജീവിതത്തില്‍ എനിക്കു പറ്റിയ പങ്കാളിയെ നീ കണ്ടെത്തി തന്നു. എന്റെ ഈ കാണുന്ന ഐശ്വര്യങ്ങള്‍ക്കെല്ലാം നീയാണ് കാരണഹേതു. നിനക്ക് ഞാന്‍ എന്താണ് തരേണ്ടത്‌"? അമ്മ മകനോട്‌ പറഞ്ഞു " മകനേ ഇതെല്ലം ഏതൊരു അമ്മയും മക്കള്‍ക്ക്‌ വേണ്ടി സന്തോഷപൂര്‍വ്വം ചെയ്യുന്നതാണ്. നീ വെറുതെ പൊലി...

കളിക്കളത്തില്‍ എന്നെക്കൂടാതെ പലരുമുണ്ടായിരുന്നു ചിലരെ ഞാനറിയും, ചിലരപരിചിതര്‍ ഞങ്ങള്‍ അദൃശ്യമായ എന്തിനോ വേണ്ടിയോടുന്നു ഇടയിലെവിടെയോ കേട്ടു വിസില്‍ മുഴക്കങ്ങള്‍ ആരുമതു ശ്രദ്ധിക്കുന്നില്ല നീണ്ട, കെട്ടിനിര്‍ത്തിയ വലയെനിക്കു കാണാം ഇരുമ്പിനെ കാന്തമെന്നപോല്‍ അടുപ്പിക്കുന്നുവതെന്നെ അറിയില്ല എനിക്കെന്റെ പരിശീലകനെ ഇടയിലെപ്പോഴോ കളിക്കാര്‍ മാറ്റപ്പെടുന്നു അറിയുന്നു ഞാന്‍, കളത്തിനപ്പുറത്താരോ എന്റെ പകരക്കാരനെ ഒരുക്കുന്നു ഒടുവിലോരരൂപി പകരക്കാരനുമായ് എന്നരികിലെയ്ക്കടുക്കുന്നു ഓ ! അവന്‍ എത്തിയിരിക്കുന്നു, ഞാന്‍ കളമൊഴിയേണ്ടിയിരിക്കുന്നു, പക്ഷെ ഇപ്പോഴുമാ വല എന്നെ നോക്കിച്ചിരിക്കുന്നു പൂര്‍ണ്ണത തേടിയിറങ്ങിയ കളത്തില്‍ അപൂര്‍ണ്ണനായ്‌ ഞാന്‍ മടങ്ങുന്നു.......  

യാത്ര തുടങ്ങി ഞാന്‍ എവിടെക്കെന്നറിയാതെ യാത്രാരംഭം കരയുന്ന മുഖത്തോടെയയിരുന്നു എല്ലാവരെയും കാണുന്നു ഞാന്‍ എന്നെ നോക്കി ചിരിക്കുന്നുണ്ടവര്‍ പലരും തലോടുന്നു, ഉമ്മ വയ്ക്കുന്നു പറയുന്നതെന്തോ തിരിയുന്നില്ലെനിക്ക് വെളിച്ചവും ഇരുളും മാറി മാറി നോക്കി വെയിലും മഴയും പിന്നില്‍ വന്നു ഇന്നും തുടരുന്നു ഞാനീ പ്രയാണം ഏറെ ദൂരം താണ്ടിയിരിക്കുന്നു ചിരിക്കാന്‍ പഠിച്ചു ഞാന്‍, ചതിക്കാനും ചിന്തിക്കാനുമിതെന്നെ പഠിപ്പിച്ചു അജ്ഞാത ഭാഷ ഞാന്‍ ചവച്ചിറക്കുന്നു, തുപ്പുന്നു ആദ്യം കണ്ട സഹയാത്രികര്‍ ചിലരെന്റെ സ്വന്തക്കാര്‍ എനിക്ക് മുന്‍പേ പ്രയാണം തുടങ്ങിയവര്‍ വേഗതയോടെ തുടങ്ങി ഞാനീ പ്രയാണം വേഗതയിന്നോ വളരെ തുച്ഛം എല്ലമെന്നെ കാണിച്ചു, പഠിപ്പിച്ചു, ഒന്നൊഴികെ എന്തിനീ യാത്ര ? എവിടെയ്ക്കീ പ്രയാണം ? പലരോടും ഞാന്‍ തിരക്കി, പലയിടത്തും തിരഞ്ഞു ഉത്തരം ഞാന്‍ നേടിയില്ല ഒടുവില്‍ ഞാന്‍ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് കിടക്കുന്നു ഒന്നും കാണുന്നില്ല, ചുറ്റും കൂരിരുട്ട് പക്ഷെ, കേള്‍ക്കമെനിക്ക് കൂട്ടക്കരച്ചില്‍ അല്ല, അലര്‍ച്ച ! ചെവി പോട്ടിപ്പോകുന്നു യാത്രാരംഭത്തില്‍ കരയുന്നു ഞാന്‍  അവര്‍ ചിരിക്കുന്നു ഞാനിപ്പോള്‍ ചിരിക്കു...

സ്വപ്നം സ്വപ്നങ്ങളൊരുപാട് മുന്നോട്ടാനയിച്ചെന്നെ ഞൊണ്ടിയും ഞരങ്ങിയും അവയോരോന്നായ് സഫലമാക്കവേ കണ്ടു ഞാന്‍ അവയ്ക്കൊരോ തായ് വേരുകള്‍ വേരുകളൊരോന്നായ്  ഞാനെന്റെതാക്കവേ പെരുകുന്നവ കൊതുകു ലാര്‍വ പോല്‍ തളരാതെ ഞാന്‍ മുന്നോട്ടോടവേ പുകമറ മാത്രം കണ്ടു മുന്നില്‍ അറിഞ്ഞു ഞാന്‍, തിരിഞ്ഞു നോക്കിയപ്പോള്‍ യാത്രാന്ത്യത്തോടടുത്തിരിക്കുന്നു പെരുകുന്ന സ്വപ്നങ്ങളെന്റെയുള്ളില്‍ വെരുകിനെപ്പോലെ പിടയുന്നു എവിടെയുമെത്തിയില്ല ഒന്നും നേടിയില്ല സ്വപ്നങ്ങളെന്നെ നോക്കി പല്ലിളിക്കുന്നു ഒടുവിലൊരു കയറെന്‍ കഴുത്തില്‍ മുറുകിയപ്പോള്‍ ഏതോ കുറുക്കനേപ്പോലെ ഞാനോരിയിട്ടു സ്വപ്നങ്ങളൊക്കെ പുളിക്കുമെന്ന്.....  

1 ഒട്ടകത്തെ സൂചിക്കുഴിയിലൂടെ കടത്താമോ ? ചോദ്യം കേട്ട് അച്ഛനമ്പരന്നു . കാക്ക കുളിച്ചാല്‍ കൊക്കാകുമോ ? ചോദ്യം വീണത് അമ്മയുടെ നേര്‍ക്ക്‌ . ഒട്ടകവും സൂചിക്കുഴിയും കൊക്കും കാക്കയും ഈ മൂന്നു വയസ്സുകാരന്‍റെ തലയ്ക്കകത്ത് കൂട് വെച്ചതറിഞ്ഞപ്പോള്‍ അമ്മയ്ക്ക് അത്ഭുതം, ന്‍റെ കുട്ടി വളര്‍ന്ന്വല്ലോ അച്ഛന് അഭിമാനം .. മോന്‍ വളര്‍ന്ന് ആലുപോലെയായല്ലോ. അമ്മയുടെ സംശയം ,അച്ഛന്‍റെ സംശയം സൂചിക്കുഴിയിലൂടെ ഒട്ടകത്തെ കടത്താനാവ്വോ ? ഉറപ്പില്ല , ഒരുപക്ഷെ പറ്റുമായിരിക്കും അല്ലേ ? അച്ഛന്‍ ബാഗെടുത്തു , അമ്മ കുടയെടുത്തു വാ പോകാലോ സ്കൂളിലേക്ക് മോന്‍ പറഞ്ഞു... ഇനി ഞാനെന്തു പഠിക്കണം ? അച്ഛന്‍ പറഞ്ഞു, ശരിയാണ് .. അമ്മ പറഞ്ഞു , ശരിയാണ് .. ഇനി അവനെന്തു പഠിക്കണം എന്തിനു പഠിക്കണം !! 2 ക്ലാസുമുറിയില്‍ ഉറക്കം തൂങ്ങുന്ന അദ്ധ്യാപകനോട് കുട്ടി ചോദിച്ചു ഇത് ന്യൂട്രിനോകളുടെ കാലം ഇതുവരെ പഠിച്ചതെല്ലാം വെറുതെയായല്ലോ മാഷേ? ഉറക്കച്ചടവില്‍ എഴുന്നേറ്റു നിന്ന് മാഷ്‌ പറഞ്ഞു , ആര് ? എന്ത് പഠിച്ചുന്ന്വാ? പ്രകാശവേഗത്തെക്കാള്‍ വേഗത ന്യൂട്രിനോകള്‍ക്കാണെന്നു കാലം പറയുന്നു. കാലന്‍ അങ്ങനെ പലതും പറയും .. മാഷ്‌ ഉറ...